Albert Jan vertelt

10. Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk

Al vanaf het begin dat ik voorzitter van de Stichting Scouting Brigitta ben, heb ik contact met onze huurbaas. Dat is in ons geval de beheercommissie van de Mariakerk aan de Rijkstraatweg. Wij noemen ze De Kerk. Het eerste contact verliep heel stroef en ik vertrok die eerste keer dan ook bij het parochiegebouw in een ruzieachtige sfeer. Het was donker buiten, in mijn herinnering miezerde het licht, en ik stond nog wat stoom af te blazen met onze voormalige gebouwbeheerder. ‘Dat begint lekker’, zei ik nog. ‘Als dit het is? Wij wisten dat de huur van ons clubhuis afloopt.…
Lees verder

9. Even helemaal niets…

Op mijn vakantie in Frankrijk heb ik vooral veel niets gedaan. Lekker veel in de tuin gezeten van ons AirBnB huis, een paar boeken gelezen, met m’n mountainbike heel hard over hobbelige bospaden geramd, gewandeld en, toch wel het hoogtepunt, met een kano een stuk van de Loire afgevaren. Verder, bier gedronken, pizza gegeten, in dé leClerc van de airco en de wifi genoten. De Eiffeltoren en de Sacre-Coeur weer eens bekeken, met de stadsbus om de Arc de Triomphe gereden en een poes (wat eigenlijk toch een kater blijkt te zijn) in de auto meegesmokkeld naar huis. Waar ik het meeste van heb genoten is met lief en dochters drie weken dag en nacht opgetrokken te…
Lees verder

8. De cirkel sluiten

De ontwikkeling van het Schoterboshuis heeft al heel wat mensen in beweging gezet. Ik heb al heel wat mensen gesproken en proberen te enthousiasmeren over ons nieuwe gebouw. Op allerlei plekken lukt het en komen er mensen in beweging. Een van de grappigste ontmoetingen die ik had was op een conferentie over Circulair-bouwen. Ver buiten mijn vakgebied en wel erg interessant. Op deze conferentie sprak ik Ed & Willem. Onderzoekers/ docenten van de Hogeschool van Amsterdam van de onderzoeksgroep circulair-bouwen. Inmiddels zijn de mannen volop betrokken bij ons project. Hebben zij hun eerste twee subsidies binnen en starten hun studenten in juli…
Lees verder

7. Weer een clubje

Nadat de gemeente het groot onderhoud aan het Schoterbos had goedgekeurd en de centen had vrijgemaakt, ging er niet meteen een schep in de grond. Ik dacht: huppakee aan de slag, graven met die handel. Maar dat had ik verkeerd gezien, zo gaan de dingen niet. In mijn fantasie zouden er voor de kerst eendjes zwemmen in de nieuwe vijvers, was de berg aan het begroeien en konden we al op ons plekje rondlopen. Helaas.  Er groeit, kruipt en hupt van alles rond in het Schoterbos. Al die beestjes en planten hebben hun eigen ritme en daar dien je als lomp menswezen rekening mee te houden. Bovendien is…
Lees verder

6. Inspreken

Op 13 april 2017 heb ik ‘positief’ ingesproken bij de commissie-Beheer van de gemeente Haarlem. Op de agenda stond het vrijmaken van gelden voor het groot onderhoud aan het Schoterbos. Samen met acht scouts, één welp en een handjevol bestuursleden zaten wij op de publieke tribune totdat de voorzitter mij aan tafel riep. Ik had 5 minuten… Beste commissieleden, Vorig jaar heb ik velen van jullie gesproken over de stand van zaken rond Scouting Brigitta en onze onzekere huisvesting. Ik sprak jullie op maandagavonden in jullie fractiekamers, of bij ons op het clubhuis aan de Eemstraat in Noord. Jullie waren…
Lees verder

5. Rondje Nederland

In het voorjaar van 2016 begonnen de plannen voor het Schoterboshuis in abstracte zin vorm te krijgen. Het was ons gelukt een schema te maken waarop de ruimtes stonden. Hoeveel buitendeuren en verdiepingen we wilden. Bovendien hadden we een belangrijke uitspraak gedaan over de vierkante meters die we nodig dachten te hebben, verdeeld over vier ruimtes. We hadden nagedacht over aantal wc’s en douches en over verwarming en ventilatie. We hadden veel tijd besteed aan wel of geen openhaard. De voor- en nadelen van zo’n ding waren gepasseerd. Willen we een inpandige opslag of een buitenhok en hoe zit dat…
Lees verder

4. What’s in a name

Praten over een nieuw clubhuis is makkelijk, je fantaseert maar een eind weg. Lobbyen voor allerhande en ook politieke steun is ook makkelijk. Je maakt een afspraak, krijgt tien minuten en je praat een half uur vol. Politici zijn opportunisten en luisteren graag naar mooie plannen en vergezichten. Wie weet wat het nog oplevert. Praten met de politiek was vaak ook interessant en leerzaam. Mijn studie politicologie kwam van pas. Ik begon langzaam maar zeker de verhoudingen te snappen in de gemeenteraad en kwam er ook achter wie wat vond en waar hun interesse zit. Snapte de loyaliteiten en de…
Lees verder

3. Russisch hout

Een nieuw clubhuis ontwikkelen is iets waar maar weinig mensen in hun leven mee te maken krijgen. Dus gingen wij opzoek naar hulp en informatie. De eerste stap was het maken van een ontwikkelteam. Vanuit de stichting zitten Karin Bosman, Thomas vd Raadt en ik d’r in. Vanuit de groep Erwin Wigman en Kaat Bakker. Met z’n vijven hebben we het project aardig gedekt. D’r is projectkennis, bouwkennis, scoutingkennis, de verslaglegging is goed geregeld en we kunnen schrijven. Daarnaast hebben we een netwerk op het gebied van financiën en nog heel wat meer. Scouting Nederland (SN) heeft een interessant boekje,…
Lees verder

2. Zo’n kleine twee jaar geleden

Albert Jan trotse scouting papa. Toen ik zo’n kleine twee jaar geleden bedacht om me met Brigitta en het gammele clubhuis te gaan bemoeien, had ik geen idee waar wij nu zouden staan. Samen met Peter van Wees en Karin Bosman heb ik nagenoeg alle fracties in de Haarlemse raad afgelopen. Sommige zijn bij ons op werkbezoek geweest, andere stelden vragen in de raad. Verder hebben we alle ambtenaren die van belang waren, gesproken en ontvangen. Inmiddels was ik voorzitter geworden van de stichting die achter de groep staat. De stichting heeft de verantwoording om het gebouw te regelen. Het…
Lees verder

1. Als ik dat geweten had.

Toen wij besloten dat het heel goed zou zijn voor onze oudste om op scouting te gaan, had ik geen idee dat ik zeven jaar later zó betrokken zou zijn bij Brigitta als nu het geval is. De tweede groep waar ze op proef ging was Brigitta. Het klikte meteen. Wij leerden als eerste Woepsie en de andere kabouterleiding kennen, later nog al die andere enthousiaste jonge gasten. Van wie er een tijdens een kampvoorlichting zei: ‘Ik ben 17 en dit is mijn 25e kamp.’ Ik was op slag verkocht. Ons jongste kind volgde. Ze haalden insignes en badges, maakten…
Lees verder
Menu